O papa, kijk eens naar buiten! Het heeft gesneeuwd vannacht!
o Dat zie ik ja. Zo mooi! Zullen we zo een sneeuwpop maken?
Hoi, hoi, hoi! Ik zoek op de zolder even de oude hoed van opa, oké?
o Goed, dan haal ik onze oude bezem uit de schuur.
En kijk, in de koelkast ligt nog een wortel om een neus van te maken en met deze spruitjes maken we de ogen en de mond.
Goed idee, pap! Ik heb mijn boterham al bijna op.
o Je melk niet vergeten?
Al klaar! Kom je mee?
o Knoop je jas maar goed dicht en doe een das om, want het is guur buiten.
Wat is de wereld nu prachtig, hè pap!
o En zo rustig en vredig, Evi. Ik word er altijd even stil van.
Hoor je het ook, papa? Binnen gaat de telefoon.
o Verdikkeme, zó vroeg al? Ik heb geen zin om naar binnen te gaan.
Het blijft rinkelen, pap. Misschien is het tóch belangrijk...
o Oké, ik ben weg. Jij kunt alvast beginnen, als je wilt.
Hoi Sneeuw, lang geleden dat ik je zag.
o Precies één jaar en vijf dagen. Ik heb heel Nederland wit gemaakt.
Hoe zie jij er eigenlijk uit vanbinnen, Sneeuw?
o Als je mij onder een microscoop zou bekijken, kun je zien dat elk deeltje van mij ánders is. Er zijn geen twéé sneeuwvlokjes gelijk.
Méén je dat? Ik dacht dat elk sneeuwvlokje precies hetzelfde was.
o Luister… In Japan woonde een man die iets bijzonders ontdekte, hij heette Masaru Emoto. Hij zette een potje water in een ruimte waar hij harde rockmuziek aanzette. Een ander potje water liet hij naar zachte klassieke muziek luisteren. En weet je wat er gebeurde, Evi?
Nee, wat dan?
o Hij zette het water in de diepvries, zodat het veranderde in ijs.
Hij bekeek de ijskristallen onder een microscoop. De kristallen uit het potje van de rockmuziek waren heel rommelig en die uit het potje van de klassieke muziek, waren prachtig van vorm.
Oef, daar sta ik van te kijken! Heeft hij nog méér testen gedaan?
o Jawel. Hij heeft ook wóórden op de potjes geschreven.
Wat voor woorden?
o Verdriet, boos, eng, angst en nog meer negatieve woorden.
En natuurlijk ook positieve woorden zoals: fijn, blij, dankbaarheid, liefde en vergeving. De ijskristallen met de positieve woorden werden bijzonder van vorm, en van de negatieve woorden waren warrig.
Apart zeg, heel apart…
o Dat zet je wel aan het denken hè!
Daar houd ik wel van, Sneeuw. Een stevig potje denken, lekker hoor!
Een mens bestaat voor een groot deel ook uit water, is het niet?
o Dat klopt. Ga maar door...
Eh... Als mensen negatieve woorden zeggen of denken, wordt het water in de mens dan óók rommelig?
o Juist ja, goed bedacht.
En het water krijgt prachtige vormen als mensen positieve woorden zeggen of denken?
o Goed zo.
Voelen de mensen zich dan ook beter, Sneeuw?
Echt wel! Weet je welk woord het állermooiste kristal maakt?
‘Liefde’ misschien?
o Dat komt op de tweede plaats. De winnaar is ‘vergeving’.
Vergeving... Ja, dat kan ik me wel voorstellen.
O lieve Sneeuw, wat fijn dat je me dit allemaal verteld hebt!
o Kijk, daar komt je vader alweer aan.
Gaan jullie maar fijn van mij genieten.
Ha die paps! Ben je klaar met telefoneren?
o Ja, het was iemand van mijn werk.
Zullen we nu beginnen met grote ballen te rollen?
o Graag, ik heb er zin in!
Als sneeuwpoppen zouden kunnen praten, zouden ze dan ook klagen over koude voeten? ☺
Als jij een ijskristal zou zijn, hoe zou je er dan uitzien?
Hoe vind je het dat muziek en woorden iets in jou kunnen veranderen?
Wil je meer positieve woorden gebruiken omdat dit beter is voor alle mensen?
Welke soort muziek vind je het mooist en wat voel je bij die muziek?