Het vorige leven van Carlitos
o Kom sprankelkind, we gaan naar Portugal Carlitos wacht al op ons. Hij heeft een bijzonder verhaal. Sta je in de startblokken?
Zeker, ik ben er klaar voor!
* Olá Carlitos.
o Há Mono, blij je te zien! Wat is het lang geleden dat je hier was!
Hé, kennen jullie elkaar al?
o Olala, allicht ken ik Mono. Toen ik drie was, mocht ik vaak een stukje op zijn rug vliegen.
Kun jij Mono verstaan?
o Af en toe. Ik weet dat hij Mono heet en dat hij echt heel lief is.
Mono heeft niet verteld waarom we naar jou zijn gegaan. Weet jij het soms, Carlitos?
o Misschien omdat ik me mijn vorige leven kan herinneren?
O ja, vertel eens wat je nog weet!
o Ik was een Engelse Lord en woonde in een klein kasteeltje met veel grond er omheen. Ik was getrouwd en had drie zonen en twee dochters. Ook had ik een aantal paarden en elke dag ging ik erop uit. Ik sprong dan over de hagen en sloten. Gewéldig!
Wat herinner je je nog meer?
o Mijn hobby was oude klokken repareren. Mijn huis hing vol klokken. Elk uur tingelden ze tegelijk! Doink doink, bong bong, ting ting.
Dus dat gaf een flink kabaal!
Wanneer kwam je erachter dat het geen droom was, maar een herinnering aan een vorig leven?
o Dat zal ik je vertellen. Toen ik drie jaar oud was, begon ik ineens Engels te praten tegen mijn ouders. Ze snapten er niets van, want hier in Portugal praten mensen Portugees met elkaar, dat lijkt op Spaans.
Misschien van tekenfilmpjes op tv geleerd?
o Nee, want wij hadden toen nog geen televisie.
Wat vreemd zeg.
o Tja, dat vonden mijn ouders ook. Later toen ik naar school ging, bleek ik erg dyslectisch te zijn, dan dansen de letters door elkaar.
Maar op een dag was ik met mama in de bibliotheek en vond ik Engelse boeken. Ik nam er een mee en begon te lezen zonder enige moeite! Ik las het boek in één ruk uit!
In het Portugees kan ik dus bijna niet lezen en schrijven maar wel in het Engels. Ik maak dan geen enkele fout. Weet jij eigenlijk hoe dat komt?
Ik denk dat herinneringen uit je leven worden bewaard in je ziel - dat kun je ook ‘Voelvriendje’ noemen. Je Voelvriendje leeft door als je lichaam dood is, dus het kan zomaar dat je herinneringen meeneemt als je Voelvriendje in een nieuw lichaam gaat wonen.
o Kan het daarom zijn dat kleine kinderen ineens geweldig kunnen pianospelen, zonder dat ze ooit pianoles hebben gehad?
Precies. Dan waren ze waarschijnlijk in hun vorige leven al een briljant pianospeler geweest.
o Of professor in de wiskunde.
Ja, of klokkenmaker.
o Weet je, toen ik ongeveer vijf jaar was, kon ik al klokken repareren, terwijl niemand het me ooit had geleerd.
Grappig hè! Misschien was je in je vorige leven een klokkenmaker die per ongeluk een koekoeksklok liet zingen als een rockster!
o Wat een geinig idee! Of misschien maakte ik een klok die kraaide als een haan!
Ja, haha, dan werden de mensen elk uur weer wakker gekukeld!
o Een vraagje Evi; neem je ook herinneringen mee van vervelende dingen die zijn gebeurd in een ander leven?
Die zitten diep verborgen in je Voelvriendje – je ziel dus - en heel af en toe plopt er iets op, om te kijken of je er nu wat aan kunt veranderen.
o Geef eens een voorbeeld.
Uhm… Als iemand de baas speelt over iemand, kan het zijn dat in zijn volgend leven iemand de baas over hém gaat spelen. Dan verzet hij zich en probeert de macht over te nemen. Kijk, en hiér komt het oude gedrag van zijn vorige leven dus weer naar boven – baasspelen dus.
o Wat zal hij dan gaan doen?
Als hij iets verandert in zichzelf wordt hij wijs en dat is de bedoeling.
o Wat zou ik uit mijn leven als Engelse Lord moeten leren?
Dat weet ik echt niet. Je moet gewoon goed opletten wat er in je leven gebeurt en wat het met je doet. Als je bijvoorbeeld steeds om dezelfde dingen geïrriteerd raakt, dan zul je juist daar iets aan kunnen veranderen.
o Irritaties stop ik maar liever heel diep weg.
Zie de irritatie liever als een spoorwegovergang met harde bellen, zo van: Ting-ting-ting. Let op!
o Oeps, misschien beter om er even bij stil te staan…
Nu snap ik waarom jullie op bezoek kwamen; ik mag mijn irritaties gaan onderzoeken.
Kijk, Mono lacht naar je. Ik denk dat je het goed geraden hebt.
o Dank jullie wel, Mono en vreemdeling.
Oeps, vergeten te vertellen dat ik Evi heet. Adiós Carlitos.
o Adiós Evi.
Heb je ooit een klok horen zingen tijdens een auditie voor een talentenshow? ☺
Waarvoor waarschuwt jouw ‘ting-ting-ting’ het vaakst?
Kan het dat jouw Voelvriendje verhuisd is naar een ander lichaam?
Herinner jij je soms iets uit een ander leven?
Zouden die herinneringen misschien jouw weetstemmetjes kunnen zijn?