Fenella's bijna-doodervaring
Hoi Mono, ben je er weer?
o We gaan naar Schotland. Fenella heeft een bijna-doodervaring gehad. Ze wil er graag met iemand over praten.
Kan ik me voorstellen, want dat maakt wel indruk.
Fenella… Fenella…
o Bibberdebabber, ik schrik van jullie! Zie ik nu een engel op een eenhoorn? Ben ik nu wél in de hemel?
Nee nee. Kijk maar eens om je heen, je ligt nog in het ziekenhuis.
o O ja, nu zie ik het. Pas op, zo meteen ziet de nachtzuster jullie.
Daar hoeven we niet bang voor te zijn, alleen jij kunt ons zien.
o Gisteren heb ik ook al iets gezien wat niemand anders kon zien.
Zeg eens… wat heb je gezien?
o Ik durf het bijna niet te vertellen, want papa, mama en ook de dokter geloofden het niet. Ze dachten dat ik hallucineerde door de medicijnen.
Soms maken mensen inderdaad zelfgemaakte beelden in hun hoofd, maar soms zie je ook bijzondere dingen als je bijna dood bent.
o Ik was niet bijna dood maar ik denk dat ik heel even écht dood was. Zulke mooie dingen kan ik volgens mij nooit zelf hebben verzonnen omdat ik ze hier nog nooit gezien heb.
Kun je eens vertellen wat je gezien hebt?
o Tuurlijk! Gisteren werd ik geopereerd aan mijn hart, omdat die al jaren niet zo goed werkt. Hierdoor voelde ik me altijd als iemand die zojuist een marathon heeft gelopen. De dokters hadden me van tevoren al verteld dat een machine eventjes mijn hart moest laten pompen, tot mijn hart weer was gerepareerd.
Spannend voor je.
o Ik was best zenuwachtig, maar ik vertrouwde erop dat de operatie zou lukken.
Toen de machine het werk overnam, stopte toen je eigen hart met kloppen?
o Ja, en toen gebeurde het. Binnen een paar seconden gleed mijn binnenste uit mijn lichaam. Ik geloof dat het mijn ziel was. Met mijn doorschijnende ik keek ik vanaf het plafond naar beneden. Ik zag mijn lichaam op de operatietafel liggen en ik hoorde hoe de dokters met elkaar praatten. En toen ineens zag ik de oma van mijn moeder. Ze was al lang dood voordat ik geboren was, dus het was onmogelijk dat ik haar kende. Toch wist ik op dat moment wie ze was. Ze strekte haar armen naar me uit. Ik pakte haar hand en samen vlogen we weg.
Kun je omschrijven wat je zag?
o Het leek alsof we werden meegezogen door een heldere lichtstraal. Toen vlogen we door allerlei kleuren heen. Sommige kleuren had ik hier nog nooit gezien, ze leken op vloeibaar licht. Rondom me heen en ook dóór me heen voelde ik rust en geluk. Het voelde alsof alles uit liefde bestond en dat alle zielen met elkaar verbonden waren.
Fantastisch zeg! Voelde je ook dat alle tijden en plaatsen in één seconde samensmolten?
o Ja, dat was bijzonder! En ik voelde ook dat we allemaal een stukje van het Grote Licht in ons dragen, als een hartmelodie die in ons zingt, en hierdoor kunnen we alles.
Het was zo héérlijk in die sfeer van pure liefde, ik zou er wel altijd willen blijven. Maar opeens kwam er uit het licht een man tevoorschijn. Hij nam mijn gezicht heel lief tussen zijn handen en zei: “Je moet nog terug, Fenella, je taak op aarde is nog niet klaar. Deze liefde zul je je voor de rest van je leven blijven herinneren.”
Toen de man mijn gezicht losliet, vloog ik met een vliegende vaart weer terug naar mijn lichaam in de operatiekamer. Eigenlijk wilde ik niet terug, want het leek daar wel een sprookje.
Was je bang om weer terug te gaan in je zieke lichaam?
o Ja, in mijn lichaam zou ik misschien weer zo moe zijn.
Hoe voelt je lichaam nu?
o Natuurlijk voel ik nog wel de pijn van de operatie. Kijk maar eens naar de hechtingen op mijn borst.
Oei, dat zijn er aardig wat, Fenella.
o Toch voel ik me wel sterk en vol kracht. Het lijkt wel of ik de energie heb meegenomen uit de lichtwereld, alsof ik in een regenboogdouche sta en twinkelzeepbellen blaas!
Misschien is het de bedoeling dat je aan andere mensen gaat vertellen dat ze niet bang hoeven zijn om dood te gaan, omdat ze verder leven in de lichtwereld, waar in het allereerste begin vandaan kwamen.
o Zou dat de taak zijn, waar die man in het licht over sprak?
Misschien is dat niet de enige taak in je leven. Let maar goed op wat toevallig gebeurt en wat váker gebeurt.
o Dat ga ik zeker doen.
Word maar weer gauw beter, Fenella!
* Tijd om Schotland weer te verlaten, Evi.
1. Heb je ooit gefantaseerd dat je in de lichtwereld een twinkelkristalrace houdt met een eenhoorn? ☺
2. Hoe zou het voor mensen zijn die een bijna-doodervaring hebben gehad?
3. Zou je in de lichtwereld net als hier moet eten, slapen, werken en zo?
4. Wat zou je in de lichtwereld willen doen wat je hier niet kunt?
5. Wie zou je daar graag terug willen zien?